Sukta 15

Mantra 1

प्र वेधसे कवये वेद्याय गिरं भरे यशसे पूर्व्याय । घृतप्रसत्तो असुरः सुशेवो रायो धर्ता धरुणो वस्वो अग्निः ॥

ข้าขอนำถ้อยคำออกไปถวายแด่ผู้จัดวางด้วยปรีชา แด่กวีผู้ควรรู้แจ้ง (kavi) เพื่อเกียรติอันดึกดำบรรพ์ของท่าน. ผู้ผ่องใสด้วยฆฤตะ ผู้เป็นอสุระ (asura) อันทรงพลังแห่งสติรู้ ผู้เกื้อกูล—อัคนี (Agni) ผู้ทรงค้ำจุนความอุดม ผู้เป็นรากฐานและผู้รองรับ ผู้แบกหามทรัพย์แห่งความเป็นอยู่.

Mantra 2

ऋतेन ऋतं धरुणं धारयन्त यज्ञस्य शाके परमे व्योमन् । दिवो धर्मन्धरुणे सेदुषो नॄञ्जातैरजाताँ अभि ये ननक्षुः ॥

ด้วยṛta (ระเบียบ-สัจจะจักรวาล) เขาทั้งหลายทรงไว้ซึ่งฐานรองรับแห่งṛta ในความเวิ้งว้างอันสูงสุด ในเดชแสงแห่งยัญญะ. ผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นนั่งอยู่บนที่ค้ำจุนแห่งธรรมของฟ้า ด้วยสิ่งที่บังเกิดในตน เข้าถึงและครอบงำสิ่งซึ่งยังมิได้บังเกิด.

Mantra 3

अङ्होयुवस्तन्वस्तन्वते वि वयो महद्दुष्टरं पूर्व्याय । स संवतो नवजातस्तुतुर्यात्सिङ्हं न क्रुद्धमभितः परि ष्ठुः ॥

ผู้สังหารความคับแค้นผู้เยาว์วัยแผ่กายของตนออก; เพื่อกิจอันดึกดำบรรพ์ เขากระจายพลังอันใหญ่หลวงซึ่งข้ามได้ยาก. ผู้บังเกิดใหม่ผ่านวาระกาลทั้งหลาย เขาเร่งรุดไปข้างหน้า—ดุจสิงห์ยามกริ้ว ที่ซึ่งศัตรูยืนห่างล้อมอยู่รอบด้าน.

Mantra 4

मातेव यद्भरसे पप्रथानो जनंजनं धायसे चक्षसे च । वयोवयो जरसे यद्दधानः परि त्मना विषुरूपो जिगासि ॥

ดุจมารดา เมื่อท่านอุ้มชูและแผ่ขยายตนเอง ท่านหล่อเลี้ยงชนทุกหมู่ทุกเหล่า และประทานทัศนะให้เขา. เพื่อความเจริญงอกงามแห่งภาวะ ท่านรับพลังแล้วรับพลังอีก; ด้วยตนเองท่านเคลื่อนไปทั่วทุกทิศ แปรเป็นรูปหลากหลาย.

Mantra 5

वाजो नु ते शवसस्पात्वन्तमुरुं दोघं धरुणं देव रायः । पदं न तायुर्गुहा दधानो महो राये चितयन्नत्रिमस्पः ॥

ขอความบริบูรณ์แห่งพลังของท่านจงพิทักษ์เขตแดนอันไกลที่สุด; การหลั่งไหลดุจน้ำนมแห่งทรัพย์ทิพย์นั้นกว้างใหญ่ และฐานรองรับก็มั่นคง. ดุจผู้เดินทางซ่อนที่เหยียบไว้ในที่ลับ ท่านวางย่างก้าวนั้นไว้ในถ้ำ; เมื่อปลุกความบริบูรณ์อันยิ่งใหญ่ ท่านนำอาตริ (Atri) ให้ข้ามพ้นและออกจากความมืดคลุมเครือ.