Sukta 24

Mantra 1

का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः ॥

สรรเสริญอันสมบูรณ์ใดเล่าจะหันอินทรา—บุตรแห่งพลัง—ให้มาสู่เราเพื่อการประทาน? เพราะวีรบุรุษนั้นย่อมมอบทรัพย์สมบัติแก่ผู้ขับร้องสรรเสริญ; เขา ผู้เป็นเจ้าแห่งฝูงโคอันสว่างไสว ข้าแต่ชนทั้งหลาย ย่อมขับไล่พันธนาการอันกดทับเราทั้งปวง.

Mantra 2

स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात् ॥

ท่านนั้นเองเป็นเครื่องบูชาในศึกสังหารวฤตระ (Vṛtra); ท่านนั้นควรถูกอัญเชิญ ควรถูกสรรเสริญ—อินทระ (Indra) ผู้ได้รับการสดุดีอย่างงาม ผู้มีทานอันสัตย์จริง. ในการเดินทาง มฆวานผู้เอื้อเฟื้อย่อมมาถึงมนุษย์ผู้แสวงหาถ้อยคำแห่งพรหมัน (brahman) และคั้นโสมะ (Soma); แล้วทรงจัดให้เขามีที่กว้างและทางโล่ง เพื่อเคลื่อนไปได้โดยเสรี.

Mantra 3

तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ ॥

แท้จริงแล้ว ในยามเผชิญหน้า มนุษย์ทั้งหลายย่อมร้องเรียกท่าน; ผู้มุ่งมั่นแข็งแรงทำกายของตนให้เป็นที่คุ้มครอง. เมื่อหันประจันกัน ทั้งสองฝ่ายมาถึงคราวแห่ง “การสละทิ้ง/การเสี่ยงทิ้ง” อันเป็นวิกฤต คนทั้งหลาย (อัญเชิญท่าน) เพื่อชัยชนะในการได้บุตรน้อยและวงศ์วาน—เพื่อความสืบต่อแห่งสายวิญญาณ.

Mantra 4

क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके ॥

โอ้ผู้เกรียงไกร ชนทั้งหลายย่อมนำเจตจำนงลงสู่การกระทำในคราวรวมกำลัง; พวกเขากระหายในการชิงชัยกันและกัน เพื่อให้ได้มาซึ่งกระแสน้ำหลากแห่งความอุดมสมบูรณ์. เมื่อหมู่เผ่าพันธุ์เบียดชิดกันในศึกสงคราม เมื่อนั้นเอง ณ ความใกล้ชิดนั้น พวกเขาร้องเรียกและเร่งรุดเข้าหาอินทระ (Indra)—พลังอันส่องสว่าง.

Mantra 5

आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् । आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै ॥

แล้วแท้จริง ณ ที่ใกล้ชิด เขาทั้งหลายบูชายัญแด่อานุภาพแห่งอินทรา (indriya); แล้วปักติ (Pakti) จัดเตรียมปุโรฬาศะ (puroḷāśa, ขนมบูชา). แล้วโสมะแผ่ขยายเพื่อผู้ที่คั้นยังไม่พอ; แล้วเขาแสวงจะชนะใจ “พฤษภะ”—อินทรา—เพื่อการบูชายัญนั้น.

Mantra 7

य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः । प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः ॥

ผู้ใดในวันนี้คั้นโสมะแด่อินทรา และต้มของที่สุกงอม ทั้งคั่วเมล็ดธัญพืช—สู่อัคคีแห่งใจสองประการของเขา อินทราย่อมเร่งมาด้วยการขานรับบทสรรเสริญ และทรงวางไว้ในเขาซึ่งพลังดุจพฤษภะ คือเดชานุภาพผู้พิชิต (śuṣma).

Mantra 8

यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः । अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः ॥

เมื่อผู้ว่องไวแลเห็นสหายท่ามกลางทางอันยาวไกล เมื่อผู้สูงศักดิ์มองเห็นการประลองอยู่ตรงหน้า เขาร้องเรียกพฤษภะไปยังฝ่ายพระชายา: “จงมาเถิด สู่เรือนนี้—ผู้ถูกทำให้คมกล้าโดยเหล่าผู้คั้นโสมะ.”

Mantra 9

भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् । स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम् ॥

ผู้เยาว์เที่ยวไปเพื่อหวังราคาที่สูงกว่า แต่ก็ยังมิได้ถูกซื้อ จึงกลับมาอีกครั้งโดยไร้สิ่งใด แม้เพิ่มราคาแล้วผู้เยาว์ก็มิได้มั่งคั่ง; กำลังปัญญาที่ร่อยหรอรีดเอาได้เพียงถ้อยคำ-พลัง (vāṇá) อันบางเบาเท่านั้น

Mantra 10

क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः । यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत् ॥

ผู้ใดจะซื้ออินทระ (Indra) องค์นี้ให้ข้าด้วยโคนมสิบตัว? เมื่อพระองค์ทรงฟาดฟันเหล่าอุปสรรค (Vṛtra) แล้ว ก็ขอให้ส่งพระองค์คืนแก่ข้าอีกครั้ง

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

บัดนี้ผู้ได้รับสรรเสริญ โอ้ อินทระ บัดนี้ผู้ถูกขับขาน ขอพระองค์ทรงทำให้ความอุดม (iṣ) แก่ผู้สรรเสริญพองเต็มดุจสายน้ำทั้งหลาย. โอ้ ฮริโว ผู้เป็นนายแห่งม้าสีทองอ่อน บทพรหมัน (brahman) อันใหม่ได้รจนาขึ้นเพื่อพระองค์แล้ว; ด้วยปัญญาตื่นรู้ (dhī) ขอให้เรากลายเป็นผู้เหมาะแก่รถศึก เป็นสหายร่วมทางเนืองนิตย์