Sukta 13

Mantra 1

प्रत्यग्निरुषसामग्रमख्यद्विभातीनां सुमना रत्नधेयम् । यातमश्विना सुकृतो दुरोणमुत्सूर्यो ज्योतिषा देव एति ॥

อัคนีได้ทอดพระเนตรไปยังแนวหน้าของอุษัส (Uṣas) เหล่ารุ่งอรุณ ท่ามกลางการแตกพร่างแห่งแสง ด้วยจิตใจผ่องใส นำพาของประทานอันเป็นรัตนะมา อัศวินทั้งสอง (Aśvins) จงเสด็จมายังเรือนที่สร้างไว้อย่างดีเถิด และสุริยเทพก็เสด็จขึ้นสู่เบื้องบนด้วยรัศมีของพระองค์

Mantra 2

ऊर्ध्वं भानुं सविता देवो अश्रेद्द्रप्सं दविध्वद्गविषो न सत्वा । अनु व्रतं वरुणो यन्ति मित्रो यत्सूर्यं दिव्यारोहयन्ति ॥

สวิตฤ (Savitṛ) เทพเจ้ายกคานรัศมีที่พุ่งขึ้นสูง ให้หยดอันส่องประกายเคลื่อนไหว ดุจผู้แสวงหาแสงผู้ทรงพลัง วรุณะ (Varuṇa) และมิตร (Mitra) ดำเนินไปตามฤตะ (ṛta) เมื่อท่านทั้งสองยังให้สุริยะขึ้นสู่ท้องฟ้าแห่งสวรรค์

Mantra 3

यं सीमकृण्वन्तमसे विपृचे ध्रुवक्षेमा अनवस्यन्तो अर्थम् । तं सूर्यं हरितः सप्त यह्वीः स्पशं विश्वस्य जगतो वहन्ति ॥

เขาผู้ซึ่งพวกเขาทำให้เป็นผู้จำแนกต้านความมืด แสวงหาจุดหมายด้วยความมั่นคงอันไม่หวั่นไหว—สุริยะองค์นั้น ม้าฮริต (Harit) ทั้งเจ็ดผู้พุ่งพล่านแบกพาไป เป็นผู้สอดส่องและพยานแห่งสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวทั้งปวง

Mantra 4

वहिष्ठेभिर्विहरन्यासि तन्तुमवव्ययन्नसितं देव वस्म । दविध्वतो रश्मयः सूर्यस्य चर्मेवावाधुस्तमो अप्स्वन्तः ॥

ด้วยผู้แบกพาผู้ทรงฤทธิ์ยิ่งทั้งหลาย ท่านเคลื่อนไปข้างหน้า ทอเส้นด้ายให้ทอดลงมา โอ อำนาจอันสว่างไสว ท่านสลัดทิ้งผืนคลุมสีดำ รัศมีแห่งสุริยะที่ฟาดฟันและผ่าแยก ได้ขับความมืดให้จมลง ดุจลอกหนังออก แล้วผลักสู่ห้วงน้ำภายใน

Mantra 5

अनायतो अनिबद्धः कथायं न्यङ्ङुत्तानोऽव पद्यते न । कया याति स्वधया को ददर्श दिवः स्कम्भः समृतः पाति नाकम् ॥

ไร้ผู้นำ ไร้เครื่องผูกพัน—ผู้นี้กลับหัวคว่ำลงเบื้องล่าง เหตุใดจึงไม่ตก? ด้วยกฎแห่งตน (svadhā) อันใดจึงเคลื่อนไป—ใครเล่าได้เห็น: เสาค้ำแห่งฟ้า อันอัดแน่นอยู่ในฤตะ (ṛta) ผู้ค้ำจุนและพิทักษ์เพดานสว่างไสว (nāka)