Sukta 49

Mantra 1

अहं दां गृणते पूर्व्यं वस्वहं ब्रह्म कृणवं मह्यं वर्धनम् । अहं भुवं यजमानस्य चोदितायज्वनः साक्षि विश्वस्मिन्भरे ॥

เรามอบความอุดมอันดึกดำบรรพ์แก่ผู้สรรเสริญ; เราสร้างพรหมัน (Brahman) เพื่อเราเอง—ให้เป็นความเพิ่มพูน. เราเป็นผู้เร้าเร่งแก่ยชามานะ (yajamāna) ผู้ประกอบยัญ; และเป็นพยานแก่ผู้ไม่ประกอบยัญ ในการแบกภาระ (bhara) ทุกคราว.

Mantra 2

मां धुरिन्द्रं नाम देवता दिवश्च ग्मश्चापां च जन्तवः । अहं हरी वृषणा विव्रता रघू अहं वज्रं शवसे धृष्ण्वा ददे ॥

เหล่าเทพแห่งฟ้า แห่งแผ่นดิน และแห่งสายน้ำ ตลอดจนสรรพสัตว์ทั้งปวง ได้สถาปนาข้าด้วยนามว่า “อินทรา” ข้าผูกเทียมม้าสีน้ำตาลทองสองตัว—สองผู้ทรงพลัง ผู้แล่นไปอย่างเสรีและรวดเร็ว—และข้ายกวชระ (วัชระ/สายฟ้า) ขึ้นเพื่อพลังแห่งความกล้าหาญอันหาญกล้า

Mantra 3

अहमत्कं कवये शिश्नथं हथैरहं कुत्समावमाभिरूतिभिः । अहं शुष्णस्य श्नथिता वधर्यमं न यो रर आर्यं नाम दस्यवे ॥

ข้าทุบทำลายอัตกะเพื่อฤๅษีด้วยการโจมตีของข้า; ข้าช่วยกุตสะให้รอดด้วยการอุปถัมภ์ของข้า ข้าคือผู้ทำลายศุษณะ—สำหรับผู้ใดที่คิดจะแลกขายนาม “อารยะ” ให้แก่ทัสยุ ข้ากลายเป็นความตายดุจยมะ

Mantra 4

अहं पितेव वेतसूँरभिष्टये तुग्रं कुत्साय स्मदिभं च रन्धयम् । अहं भुवं यजमानस्य राजनि प्र यद्भरे तुजये न प्रियाधृषे ॥

ดุจบิดาผู้เกื้อหนุน ข้าได้ชนะเวตสุเพื่อการช่วยเหลือ; ข้าได้ปราบทุคราและสมทิภะเพื่อกุตสะ ข้ากลายเป็นพลังแห่งราชันของผู้บูชายัญ (ยชามานะ) ทุกคราวที่เขาแบกภาระแห่งศึกออกไปข้างหน้า รุกเร้าโดยไม่ถูกขัดขวางด้วยสิ่งที่เพียงน่าพอใจ

Mantra 5

अहं रन्धयं मृगयं श्रुतर्वणे यन्माजिहीत वयुना चनानुषक् । अहं वेशं नम्रमायवेऽकरमहं सव्याय पड्गृभिमरन्धयम् ॥

ข้าพเจ้าทำให้มฤคยะ (Mṛgaya) ยอมจำนนเพื่อศฺรุตรฺวัน (Śrutarvan) เมื่อเขาเข้าประชิดข้าพเจ้าด้วยอุบายครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าพเจ้าทำให้ถิ่นพำนักของหมู่ชนก้มลงต่อหน้าอายวะ (Āyava); และข้าพเจ้าปราบปัฏคฤภิ (Paṭgṛbhi) เพื่อสัวยะ (Savya)

Mantra 6

अहं स यो नववास्त्वं बृहद्रथं सं वृत्रेव दासं वृत्रहारुजम् । यद्वर्धयन्तं प्रथयन्तमानुषग्दूरे पारे रजसो रोचनाकरम् ॥

ข้าพเจ้าคือผู้นั้น ผู้เป็นผู้สังหารผู้ปกคลุม (Vṛtra-han) ได้ทลายผู้ขัดขวางอันเป็นศัตรู—ดุจวฤตระ—ผู้ยึดครองเรือนใหม่และรถศึกอันกว้างใหญ่ เมื่อพลังนั้นกำลังเติบโตและแผ่ขยายไปทั่วสภาพของมนุษย์ ข้าพเจ้าพาความกว้างอันสว่างไสวให้ล่วงพ้นแดนกลางอันมัวหม่น ไปถึงฝั่งไกลโพ้น

Mantra 7

अहं सूर्यस्य परि याम्याशुभिः प्रैतशेभिर्वहमान ओजसा । यन्मा सावो मनुष आह निर्णिज ऋधक्कृषे दासं कृत्व्यं हथैः ॥

ข้าพเจ้าเวียนรอบดวงอาทิตย์ เคลื่อนไปด้วยพลังอันฉับไว ถูกเทียมด้วยม้าอันสว่างไสว และถูกพาไปด้วยเดชานุภาพ เมื่อผู้ขับเคลื่อนในหมู่มนุษย์เรียกข้าพเจ้าเพื่อประกายอันเปิดเผย ข้าพเจ้าแยกออกและบดขยี้พลังมืดอันเป็นศัตรู—ผู้ควรถูกทำให้ไร้อำนาจ—ด้วยการโจมตีอันเด็ดขาด

Mantra 8

अहं सप्तहा नहुषो नहुष्टरः प्राश्रावयं शवसा तुर्वशं यदुम् । अहं न्यन्यं सहसा सहस्करं नव व्राधतो नवतिं च वक्षयम् ॥

ข้าคือผู้สังหาร “ทั้งเจ็ด” ผู้มีกำลังเหนือกว่านหุษะ (Nahusha); ด้วยฤทธานุภาพของข้า ข้าได้ขับไล่ทุรวศะ (Turvaśa) และยทุ (Yadu) ออกไป. ข้าด้วยพลังได้กดปราบอำนาจอื่นที่แข็งขืนต่อเราและอวดแรง; ข้าทำให้ผู้ก่อกวนทั้งเก้ากับเก้าสิบล้มถอยสิ้นไป.

Mantra 9

अहं सप्त स्रवतो धारयं वृषा द्रवित्न्वः पृथिव्यां सीरा अधि । अहमर्णांसि वि तिरामि सुक्रतुर्युधा विदं मनवे गातुमिष्टये ॥

ข้าในฐานะพลังดุจพฤษภ ได้ค้ำจุนสายน้ำทั้งเจ็ดให้ไหลตามทาง และได้วางแนวรอยไถบนแผ่นดินเพื่อผู้ก่อเกิดความอุดมสมบูรณ์. ข้าผู้มีเจตนาดีและปัญญาเที่ยงตรง ข้ามพ้นกระแสน้ำหลากแห่งภาวะทั้งหลาย; ด้วยการศึก ข้าค้นพบหนทางให้แก่มนุษย์—บุตรแห่งมานุ (Manu)—เพื่อให้ความใฝ่หาได้บรรลุผล.

Mantra 10

अहं तदासु धारयं यदासु न देवश्चन त्वष्टाधारयद्रुशत् । स्पार्हं गवामूधस्सु वक्षणास्वा मधोर्मधु श्वात्र्यं सोममाशिरम् ॥

ข้าได้ค้ำจุนสิ่งนั้นไว้ในพวกเขา—สิ่งที่ไม่มีเทพองค์ใดเลย แม้แต่ทวษฏฤ (Tvaṣṭṛ) ก็ยังค้ำจุนมิได้—คือความหวานอันส่องประกายและน่าปรารถนา. ข้าได้นำ “น้ำผึ้งแห่งน้ำผึ้ง” คือโสมะ (Soma) อันผสมปรุงแล้ว ใส่ลงในเต้านมและอกของโคทั้งหลาย ใส่ลงในบ่อเกิดอันเรืองรอง เพื่อให้โภชนะแห่งความปีติถูกรีดดึงออกมาได้.

Mantra 11

एवा देवाँ इन्द्रो विव्ये नॄन्प्र च्यौत्नेन मघवा सत्यराधाः । विश्वेत्ता ते हरिवः शचीवोऽभि तुरासः स्वयशो गृणन्ति ॥

ดังนี้ อินทราแผ่ซ่านไปทั่วเหล่าเทพและพลังของมนุษย์ทั้งหลาย; ด้วยแรงขับเคลื่อนของพระองค์ ผู้เอื้อเฟื้อย่อมบรรลุผลโดยสัตย์จริง. เพราะฉะนั้น เหล่าผู้กล้าทั้งปวง โอ้เจ้าแห่งม้าสีน้ำตาลทอง (harivah) โอ้ผู้ทรงพลังแห่งปัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ (śacīvaḥ) ต่างขับสรรเสริญพระองค์—ผู้ส่องประกายด้วยเกียรติยศด้วยตนเอง.