Sukta 31

Mantra 1

आ नो देवानामुप वेतु शंसो विश्वेभिस्तुरैरवसे यजत्रः । तेभिर्वयं सुषखायो भवेम तरन्तो विश्वा दुरिता स्याम ॥

ขอถ้อยสรรเสริญของเราจงเข้าใกล้เหล่าเทพเพื่อขอความคุ้มครอง—อันควรแก่การบูชา พร้อมด้วยเหล่าผู้รวดเร็วทั้งปวง. ด้วยท่านเหล่านั้น ขอให้เราเป็นสหายอันดี ข้ามพ้นความทุกข์ยากทั้งสิ้นและทางคดเคี้ยวแห่งภาวะได้เถิด.

Mantra 2

परि चिन्मर्तो द्रविणं ममन्यादृतस्य पथा नमसा विवासेत् । उत स्वेन क्रतुना सं वदेत श्रेयांसं दक्षं मनसा जगृभ्यात् ॥

แม้เป็นมนุษย์ผู้ต้องตาย ก็ยังอาจโอบล้อมและได้มาซึ่งขุมทรัพย์ได้ หากเขาบำเพ็ญรับใช้ตามหนทางแห่ง ṛta (ระเบียบสัจธรรมจักรวาล) ด้วยนมัสการ. อีกทั้งพึงกล่าวให้สอดคล้องกับเจตจำนงที่ตื่นรู้ของตน (krátu) และพึงคว้าด้วยใจซึ่ง dákṣa อันประเสริฐยิ่ง—พลังแห่งความชำนาญและความหยั่งรู้.

Mantra 3

अधायि धीतिरससृग्रमंशास्तीर्थे न दस्ममुप यन्त्यूमाः । अभ्यानश्म सुवितस्य शूषं नवेदसो अमृतानामभूम ॥

บัดนั้น ความคิดอันดลใจ (dhī) ได้ถูกตั้งไว้ และส่วนแบ่งทั้งหลาย (aṃśa) ก็ไหลหลั่งออกมา. ดุจคลื่นที่มุ่งสู่ท่าข้าม มวลระลอกก็เคลื่อนไปหาผู้มหัศจรรย์. เราได้บรรลุแรงส่งแห่งการข้ามอันดี (suvitá); เป็นผู้รู้ใหม่อีกครั้ง เราได้เข้าสู่ความกว้างใหญ่ของเหล่าอมตะ.

Mantra 4

नित्यश्चाकन्यात्स्वपतिर्दमूना यस्मा उ देवः सविता जजान । भगो वा गोभिरर्यमेमनज्यात्सो अस्मै चारुश्छदयदुत स्यात् ॥

ขอให้เจ้าเรือนผู้มั่นคง ผู้สถิตอยู่ภายใน (damūnā) เพียรพยายามอยู่เสมอเพื่อผู้นั้น ผู้ซึ่งเทพสวิตฤ (Savitṛ) ได้ให้กำเนิด. ขอให้ภคะ (Bhaga) หรืออริยมัน (Aryaman) เจิมเขาด้วยโคแห่งแสง (go); แล้วสำหรับเขาย่อมมีเครื่องคลุมอันงดงาม และความผาสุกอันมั่นคงด้วย.

Mantra 5

इयं सा भूया उषसामिव क्षा यद्ध क्षुमन्तः शवसा समायन् । अस्य स्तुतिं जरितुर्भिक्षमाणा आ नः शग्मास उप यन्तु वाजाः ॥

ขอให้ถ้อยคำบูชานี้ของเรากลายเป็นทุ่งกว้างแห่งแสงดุจเหล่าอุษัส (รุ่งอรุณ) เมื่อเหล่าผู้ส่องสว่างมาประชุมพร้อมด้วยกำลังของตน. เหล่าพลังอันเข้มแข็งและเกื้อกูล ผู้เป็นความอุดมสมบูรณ์ทั้งหลาย ผู้แสวงหาคำสรรเสริญของกวี จงเข้ามาใกล้เราพร้อมด้วย vāja (ความเต็มเปี่ยมแห่งพลังชัยชนะ).

Mantra 6

अस्येदेषा सुमतिः पप्रथानाभवत्पूर्व्या भूमना गौः । अस्य सनीळा असुरस्य योनौ समान आ भरणे बिभ्रमाणाः ॥

แท้จริงแล้ว ความดำริอันเที่ยงตรงของเขาได้แผ่กว้างออกไป; โคเพศเมียผู้โบราณในความไพศาลได้บังเกิดปรากฏ. ในครรภ์ (yoni) ของอสุระ (Asura) พวกเขาตั้งมั่นร่วมกัน และในภาระเดียวกันนั้น พวกเขาทรงไว้ (กิจหนึ่งเดียว) อย่างสอดประสาน.

Mantra 7

किं स्विद्वनं क उ स वृक्ष आस यतो द्यावापृथिवी निष्टतक्षुः । संतस्थाने अजरे इतऊती अहानि पूर्वीरुषसो जरन्त ॥

ไม้คืออะไร และต้นไม้คืออะไรเล่า ที่เขาทั้งหลายใช้สลักสร้างฟ้ากับดิน? ณ ที่ตั้งอันมั่นคง ไม่เสื่อมสลาย อาศัยพลังนั้นค้ำจุน เหล่าอุษัส (รุ่งอรุณ) อันโบราณมากมายยังคงทำให้วันทั้งหลายเกิดใหม่อยู่เสมอ.

Mantra 8

नैतावदेना परो अन्यदस्त्युक्षा स द्यावापृथिवी बिभर्ति । त्वचं पवित्रं कृणुत स्वधावान्यदीं सूर्यं न हरितो वहन्ति ॥

ยิ่งกว่านี้ไปแล้ว ไม่มีสิ่งอื่นใดนอกจากพระองค์นั้น—โคอุษา (ผู้เป็นกระทิง) ผู้ทรงค้ำจุนฟ้าและแผ่นดิน พระองค์ทรงทำผิวหุ้มของตนให้เป็นเครื่องชำระให้บริสุทธิ์ ผู้มีกฎของตนเองและทรงฤทธิ์ เมื่อม้าสีทองอันสว่างไสวพาดวงอาทิตย์ให้เคลื่อนไปข้างหน้า

Mantra 9

स्तेगो न क्षामत्येति पृथ्वीं मिहं न वातो वि ह वाति भूम । मित्रो यत्र वरुणो अज्यमानोऽग्निर्वने न व्यसृष्ट शोकम् ॥

ที่นั่น พลังขับเคลื่อนแล่นเลยพ้นแผ่นดิน; ดุจลมพัด มันพัดสลายหมอกในความเวิ้งว้าง ที่นั่นมีมิตระ (Mitra) และวรุณะ (Varuṇa) ผู้ถูกเจิม; ที่นั่นอัคนี (Agni) ดุจอยู่ในพงไพร ได้ปลดปล่อยเปลวเพลิงอันเร่าร้อนของตน

Mantra 10

स्तरीर्यत्सूत सद्यो अज्यमाना व्यथिरव्यथीः कृणुत स्वगोपा । पुत्रो यत्पूर्वः पित्रोर्जनिष्ट शम्यां गौर्जगार यद्ध पृच्छान् ॥

เมื่อผู้แผ่กว้างนั้นให้กำเนิดขึ้นทันที ขณะถูกเจิม สิ่งที่สั่นไหวก็กลายเป็นสิ่งไม่สั่นไหว ผู้คุ้มครองตนเอง เมื่อบุตรองค์แรกบังเกิดจากบิดามารดาทั้งสอง แม่โคร้องที่คานแอก ราวกับไต่ถาม—เรียกให้ความจริงอันเร้นลับถูกเผยออกมา

Mantra 11

उत कण्वं नृषदः पुत्रमाहुरुत श्यावो धनमादत्त वाजी । प्र कृष्णाय रुशदपिन्वतोधॠतमत्र नकिरस्मा अपीपेत् ॥

และเขาทั้งหลายเรียก กัณวะ (Kaṇva) ว่าเป็นบุตรแห่งเหล่าอำนาจผู้ประทับนั่งท่ามกลางมนุษย์; และกล่าวว่า ศยาวะ (Śyāva) ผู้เป็นนักแล่นได้ฉวยเอาทรัพย์สมบัติไปแล้ว. เพื่อผู้อันมืดนั้น ผู้ส่องประกายได้ทำให้เต้านมเอ่อล้นไหลออก; ณ ที่นี้ ไม่มีผู้ใดทำให้ ṛta (ระเบียบสัจจะ) ของเขาลดน้อยลงได้—ความงอกงามอันแท้จริงนั้นถูกพิทักษ์ไว้.