Sukta 190

Mantra 1

अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वं बृहस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः । गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आशृण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः ॥

ด้วยบทสรรเสริญใหม่ (arká) จงเพิ่มพูนพรหสปติ (Bṛhaspati)—โคผู้ไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ผู้มีลิ้นอันรื่นรมย์. บทขับร้องอันสว่างไสว (gāthā) ของท่าน เหล่าเทวะรับฟัง และมนุษย์ผู้แสวงหาความใหม่ก็รับฟัง. ขอให้พลังแห่งวาจาอันเกิดจากแรงดลใจ เจริญงอกงามในเรา เป็นการชี้นำอันถูกต้องและสุกสว่าง.

Mantra 2

तमृत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि । बृहस्पतिः स ह्यञ्जो वरांसि विभ्वाभवत्समृते मातरिश्वा ॥

ถ้อยคำตามกาลฤดูกาลย่อมเข้ามาใกล้ท่าน—ดุจธารที่ผุดพุ่งซึ่งท่านปลดปล่อยเพื่อผู้แสวงหาทิพย์. พฤหสปติ (Bṛhaspati) เมื่อแผ่ซ่านทั่ว ย่อมตั้งความอุดมอันประเสริฐที่สุดให้ตรงใน Ṛta (ระเบียบ-สัจธรรมจักรวาล); และมาตริศวาน (Mātariśvan) ย่อมรวบรวมสิ่งเหล่านั้นให้เป็นเอกภาพแห่งความกลมกลืน.

Mantra 3

उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च श्लोकं यंसत्सवितेव प्र बाहू । अस्य क्रत्वाहन्यो यो अस्ति मृगो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान् ॥

ท่านยกคำสรรเสริญและนมัสการขึ้นสูง และแผ่บทสวดดุจสวิตฤ (Savitṛ) กางแขนทั้งสอง. ด้วยเจตจำนงของท่าน ท่านคือพลังแห่งกลางวันที่ไม่มีผู้พิชิต—ดุจสัตว์น่าหวาดหวั่นต่อความมืดอันเป็นศัตรู—ทรงฤทธิ์ และไม่ต้องพึ่งการคุ้มกันใดๆ.

Mantra 4

अस्य श्लोको दिवीयते पृथिव्यामत्यो न यंसद्यक्षभृद्विचेताः । मृगाणां न हेतयो यन्ति चेमा बृहस्पतेरहिमायाँ अभि द्यून् ॥

บทสวดนี้เคลื่อนไปทั้งในสวรรค์และบนแผ่นดิน; ผู้ทรงญาณ ผู้แบกฤทธานุภาพ ขับมันดุจม้าเร็ว. การแทงของท่านเหล่านี้พุ่งออกดุจลูกดอกของสัตว์ป่า เข้าต้านเล่ห์ลวงของอสรพิษ—ต้านวันทั้งหลายที่ถูกทำให้มัวหมองด้วยมายาอันคดเคี้ยวนั้น.

Mantra 5

ये त्वा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः । न दूढ्ये अनु ददासि वामं बृहस्पते चयस इत्पियारुम् ॥

ชนเหล่านั้นผู้คิดว่าท่านเป็นเพียงเทพผู้ประทานลาภอันรื่นรมย์—ผู้คดเคี้ยวในภาวะตน—ย่อมดำรงชีพด้วยความดีดุจของที่ยืมมาเท่านั้น. ท่านมิได้ประทานทรัพย์อันเป็นที่รักแก่จิตที่ทึบและแบกภาระ; โอ พฤหัสปติ (Bṛhaspati) ท่านรวบรวมความหวานนั้นไว้เพื่อผู้ที่ควรแก่การทรงไว้เท่านั้น.

Mantra 6

सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः । अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः ॥

ขอให้หนทางของเราดำเนินไปโดยดี ดุจทางที่อุดมด้วยหญ้าเลี้ยงสัตว์; ขอให้ผู้ควบคุมอันแข็งกร้าวกลับเป็นมิตร ดุจมิตระ (Mitra) ผู้ยินดีบริบูรณ์. ส่วนผู้ที่เพ่งมองเราด้วยแรงดลใจอันไม่ชอบ—ผู้ปิดตนไว้—ขอให้เขาเผยตนแล้วถอยออก ยืนแยกไปจากวิถีของเรา.

Mantra 7

सं यं स्तुभोऽवनयो न यन्ति समुद्रं न स्रवतो रोधचक्राः । स विद्वाँ उभयं चष्टे अन्तर्बृहस्पतिस्तर आपश्च गृध्रः ॥

ผู้ซึ่งบทสรรเสริญและกระแสที่ไหลลงมารวมกันเข้าหาเขา ดุจสายน้ำพร้อมฝั่งตลิ่งมุ่งสู่มหาสมุทร—ผู้นั้นเป็นผู้รู้ ย่อมเห็นทั้งสองภายใน: พฤหัสปติ (Bṛhaspati) ผู้พิชิต และสายน้ำทั้งหลาย—พลังผู้แสวงหาอันเร่าร้อน.

Mantra 8

एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान्बृहस्पतिर्वृषभो धायि देवः । स नः स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ดังนี้ จากมหาภาวะ ผู้บังเกิดกว้างไกลและทรงฤทธิ์ บฤหสปติ (Bṛhaspati) ผู้ดุจโคอุสุภะ ได้ถูกสถาปนาเป็นเทพเจ้า ขอพระองค์เมื่อได้รับการสรรเสริญ โปรดประทานความเต็มเปี่ยมแห่งวีรชนและทรัพย์อันสว่างไสวแก่เรา; ขอให้เราชนะพลังใฝ่เสาะและหมู่กองศึก และได้ความอุดมสมบูรณ์อันให้ทานอย่างรวดเร็ว.