Shloka 73
इन्द्रजितः ब्रह्मास्त्र-यागः तथा वानरसेनाविध्वंसः
Indrajit’s Brahmastra Rite and the Crushing of the Vanara Host
ततस्तुताविन्द्रजिदस्त्रजालैर्भभूवतुस्तत्रतथाविशस्तौ ।स चापितौतत्रविदर्शयित्वाननादहर्षाद्युधिराक्षसेन्द्रः ।।।।
tatas tu tāv indrajid-astra-jālair babhūvatus tatra tathā viśastau |
sa cāpi tau tatra vidarśayitvā nanāda harṣād yudhi rākṣasendraḥ ||
แล้วทั้งสองก็ถูกตาข่ายแห่งอัสตราของอินทรชิตโจมตี ณ ที่นั้น จนล้มคว่ำอยู่ดังนั้น; และจอมแห่งรากษส เมื่อเห็นทั้งสองในสภาพนั้นกลางสมรภูมิ ก็เปล่งเสียงคำรามกึกก้องด้วยความยินดีในศึก.
Seeing the two princes severed and fallen down struck by the net of arrows of Indrajith, he roared happily in the battle.
FAQs
The verse implicitly critiques delight in another’s suffering; dharma values restraint and compassion, even amid conflict.
After Indrajit’s weapon-net strikes, Rāma and Lakṣmaṇa are down; Indrajit celebrates, roaring on the battlefield.
By contrast (negative example), it highlights the vice of cruelty and pride—traits that oppose dharma.