Shloka 2
भरद्वाजाश्रम-समागमः / Meeting Bharadvaja at the Hermitage
Homeward Blessings
सोऽपृच्छदभिवाद्यैनंभरद्वाजंतपोधनम् ।शृणोषिकच्चिद्भगवन्सुभिक्षानायमंपुरे ।।6.127.2।।कच्चित्सयुक्तोभरतोजीवन्त्यपि च मातरः ।
so 'pṛcchad abhivādyainaṃ bharadvājaṃ tapodhanam |
śṛṇoṣi kaccid bhagavan subhikṣānāmayam pure ||6.127.2||
kaccit sayukto bharato jīvanty api ca mātaraḥ |
ครั้นถวายบังคมพระภรทวาช ผู้มั่งคั่งด้วยตบะแล้ว จึงทูลถามว่า “ข้าแต่ภควन् ท่านได้ยินหรือไม่ว่าในนครปราศจากทุพภิกขภัยและโรคาพาธ มีความอุดมสมบูรณ์? พระภรตทรงประกอบหน้าที่ตามธรรมโดยขยันขันแข็งหรือไม่? และพระมารดาทั้งหลายทรงดำรงอยู่โดยสวัสดีหรือ?”
When Bharadwaja promised saying, 'Be it so' and the trees on all sides grew like heavenly trees.
FAQs
Dharma is measured by welfare and duty: Rāma’s questions prioritize the city’s well-being (prosperity and health), Bharata’s diligence in governance, and the care of elders—hallmarks of righteous kingship and family duty.
Arriving at Bharadvāja’s āśrama during the return toward Ayodhyā, Rāma respectfully inquires about conditions in the capital and the state of his family.
Rāma’s responsibility and compassion—his first concern is public welfare and Bharata’s dutiful conduct, reflecting a dharmic ruler’s priorities.