Ramayana — Sundara Kanda, Sarga 42, Shloka 18
द्विचत्वारिंशः सर्गः (Sarga 42): Omens in Laṅkā, Report to Rāvaṇa, and the Kinkara Assault
जानकीरक्षणार्थं वा श्रमाद्वा नोपलभ्यते।अथवा कश्श्रमस्तस्य सैव तेनाभिरक्षिता।।5.42.18।।
jānakī-rakṣaṇārthaṃ vā śramād vā nopalabhyate | athavā kaḥ śramas tasya saiva tenābhirakṣitā ||5.42.18||
เรามิอาจรู้ได้ว่าเขาเว้นไว้เพื่อคุ้มครองนางชานกี หรือเพราะความเหน็ดเหนื่อย; หรือว่า—เขาจะเหน็ดเหนื่อยได้อย่างไร? แน่แท้ นางเท่านั้นที่เขาเว้นไว้เพื่อการอารักขา
"He has spared the simsupa tree with lovely, tender leaves and flowers which is a chosen resort by Sita.
FAQs
Protection of the vulnerable is central to dharma; the verse frames restraint not as weakness but as purposeful guardianship.
The rākṣasī-s interpret why Sītā’s area was not damaged, concluding it was deliberate protection rather than exhaustion.
Hanumān’s protective resolve and unwavering capability (implied tirelessness).