Shloka 7
कबन्धमोक्षः—सुग्रीवमैत्र्युपदेशः
Kabandha’s Release and Counsel to Befriend Sugriva
विमाने भास्वरे तिष्ठन्हंसयुक्ते यशस्करे।प्रभया च महातेजा दिशो दश विराजयन्।।3.72.6।।सोऽन्तरिक्षगतो रामं कबन्धो वाक्यमब्रवीत्।शृणु राघव तत्त्वेन यथा सीतामवाप्स्यसि।।3.72.7।।
vimāne bhāsvare tiṣṭhan haṃsayukte yaśaskare |
prabhayā ca mahātejā diśo daśa virājayan || 3.72.6 ||
so ’ntarikṣagato rāmaṃ kabandho vākyam abravīt |
śṛṇu rāghava tattvena yathā sītām avāpsyasi || 3.72.7 ||
กบันธะขึ้นสู่เวหาในวิมานอันสว่างไสวเลื่องชื่อ เทียมด้วยหงส์ และด้วยรัศมีอันยิ่งใหญ่ทำให้ทิศทั้งสิบสุกสว่าง แล้วกล่าวแก่พระรามว่า “ข้าแต่ราฆวะ จงสดับเถิด เราจักบอกโดยสัตย์จริงว่าท่านจะได้พระนางสีดาคืนมาอย่างไร”
Mighty Kabandha shook himself off the funeral pyre and rose like smokeless fire, wearing a pair of clean clothes and a divine garland.
FAQs
Truthful speech offered for another’s welfare—satya aligned with compassion—is presented as a dharmic act.
A recensional repetition of Kabandha’s skyborne address to Rama, introducing his strategic counsel.
Reliability in counsel: Kabandha emphasizes “tattvena” (in truth), underscoring integrity.