Shloka 30
गोदावरीतटे सीतान्वेषणम्
The Search for Sītā at the Godāvarī
क्रुद्धोऽब्रवीद्गिरिं तत्र सिंहः क्षुद्रमृगं यथा।।।।तां हेमवर्णां हेमाभां सीतां दर्शय पर्वत।यावत्सानूनि सर्वाणि न ते विध्वंसयाम्यहम्।।।।
kruddho ’bravīd giriṁ tatra siṁhaḥ kṣudramṛgaṁ yathā |
tāṁ hemavarṇāṁ hemābhāṁ sītāṁ darśaya parvata |
yāvat sānūni sarvāṇi na te vidhvaṁsayāmy aham ||
ด้วยพระพิโรธ พระรามตรัสต่อภูเขานั้นดุจราชสีห์ข่มสัตว์น้อยว่า “โอ้ภูผา จงแสดงนางสีดาผู้มีวรรณะดุจทองและรุ่งเรืองประหนึ่งทองให้เราเห็น มิฉะนั้นเราจักทำลายสันเขาและลาดเขาทั้งสิ้นของเจ้า”
Like a lion aiming at a petty animal, angry Rama said, O Mountain before I destroy all your slopes show me that golden-hued Sita with lustre like gold.
FAQs
The verse warns about anger’s ethical danger: even a righteous goal (recovering Sītā) can be clouded by wrath and threats; dharma requires self-mastery alongside justice.
In desperation after Sītā’s abduction, Rāma threatens the mountain, demanding it reveal Sītā.
Protective resolve—Rāma’s fierce commitment to rescue Sītā—though the scene also highlights the need to discipline anger.