Shloka 24
सीताविलापः रावणनिन्दा च
Sita’s Lament and Condemnation of Ravana
निमेषान्तरमात्रेण विना भ्रात्रा महावने।।3.53.23।।राक्षसा निहता येन सहस्राणि चतुर्दश।स कथं राघवो वीरस्सर्वास्त्रकुशलो बली।।3.53.24।।न त्वां हन्याच्छरैस्तीक्ष्णैरिष्टभार्यापहारिणम्।
nimeṣāntaramātreṇa vinā bhrātrā mahāvane ||3.53.23||
rākṣasā nihatā yena sahasrāṇi caturdaśa |
sa kathaṃ rāghavo vīraḥ sarvāstrakuśalo balī ||3.53.24||
na tvāṃ hanyāc charais tīkṣṇair iṣṭabhāryāpahāriṇam ||
ในป่าอันกว้างใหญ่นี้ เพียงชั่วพริบตาเดียว และปราศจากความช่วยเหลือจากพระอนุชา พระองค์ได้สังหารยักษ์รากษสถึงหนึ่งหมื่นสี่พันตน แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่พระราฆวะผู้เป็นวีรบุรุษ—ทรงพละกำลังและชำนาญศัสตราวุธทั้งปวง—จะไม่ปราบท่านให้สิ้นด้วยศรอันคมกริบ ผู้ลักพาพระชายาอันเป็นที่รักของพระองค์?
Rama has killed fourteen thousand demons alone without his brother within a moment. He is a strong warrior and wellversed in the use of all kinds of weapons. You have stolen his loving wife. How can he live without killing you.
FAQs
Jatāyu frames Rāvaṇa’s act as adharma—abducting another’s wife—and asserts that a dharmic hero like Rāma, powerful and disciplined in arms, will necessarily punish such wrongdoing to restore moral order.
Satya appears as Jatāyu’s truthful warning: he states verifiable facts about Rāma’s prowess (the slaying of fourteen thousand rākṣasas) and draws a truthful ethical conclusion—Rāvaṇa cannot escape the consequences of abducting Sītā.