Shloka 13
सीताविलापः रावणनिन्दा च
Sita’s Lament and Condemnation of Ravana
साधु कुर्वाऽऽत्मनः पथ्यं साधु मां मुञ्च रावण।मत्प्रधर्षणरुष्टो हि भ्रात्रा सह पतिर्मम।।3.53.13।।विधास्यति विनाशाय त्वं मां यदि न मुञ्चसि।
sādhu kurvātmanaḥ pathyaṃ sādhu māṃ muñca rāvaṇa |
mat-pradharṣaṇa-ruṣṭo hi bhrātrā saha patir mama || 3.53.13 ||
vidhāsyati vināśāya tvaṃ māṃ yadi na muñcasi |
โอ้ราวณะ จงกระทำสิ่งที่เป็นคุณแก่ตนเถิด; จงทำความดีและปล่อยข้าไป เพราะสวามีของข้า เมื่อกริ้วด้วยการล่วงเกินข้านี้ พร้อมด้วยพระอนุชา จะนำความพินาศมาสู่เจ้า หากเจ้ายังไม่ปล่อยข้า
O Ravana! be good and do whatever is beneficial to you. It is proper for you to release me. If you do not, enraged over my assault, my husband along with his brother, will bring about your destruction.
FAQs
Dharma includes counsel toward the good even for an offender: Sītā urges Rāvaṇa to choose what is ‘pathya’ (wholesome) and stop wrongdoing.
Sītā addresses Rāvaṇa directly, urging her release and warning of Rāma-Lakṣmaṇa’s response.
Compassionate righteousness: despite being harmed, Sītā advises the aggressor toward a better course, reflecting moral clarity without surrender.