Shloka 15
The Description of the Greatness of the Gaṅgā
अंधाञ्जडान्द्रव्यहीनांश्च गंगा संपावयेद्बृहती विश्वरूपा । देवैः सेंद्रैर्मुनिभिर्मानवैश्च निषेविता सर्वकालं समृद्ध्ये ॥ १६ ॥
aṃdhāñjaḍāndravyahīnāṃśca gaṃgā saṃpāvayedbṛhatī viśvarūpā | devaiḥ seṃdrairmunibhirmānavaiśca niṣevitā sarvakālaṃ samṛddhye || 16 ||
พระคงคาผู้ยิ่งใหญ่ ผู้มีรูปเป็นสากล ชำระให้บริสุทธิ์ได้แม้คนตาบอด คนปัญญาทึบ และผู้ยากไร้ไร้ทรัพย์. เทพทั้งหลายพร้อมพระอินทร์ ฤๅษี และมนุษย์พากันพึ่งพาบูชาตลอดกาล นางจึงเป็นบ่อเกิดแห่งความอุดมสมบูรณ์เสมอไป.
Suta
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It declares Gaṅgā as a universally accessible tīrtha whose purifying power does not depend on one’s ability, status, or wealth—she grants cleansing of sin and supports auspicious prosperity for all who approach her.
By emphasizing divine mercy through a sacred manifestation (Gaṅgā) open to everyone, it supports bhakti’s principle that sincere refuge and service (niṣevā) matter more than social or material qualifications.
It points to kalpa-style practical dharma: tīrtha-sevā and snāna as prescribed purificatory observances, showing how ritual action (anushthāna) functions as a means to obtain purity and well-being.