Śikṣā-nirūpaṇa (Exposition of Discipline): Son’s Marriage, Paternal Duty, and Royal Administration
पित्रा कारयितव्यो हि विवाहो धर्ममिच्छता । यो न दारैश्च वित्तैश्च पुत्रान्संयोजयेत्पिता ॥ १३ ॥
pitrā kārayitavyo hi vivāho dharmamicchatā | yo na dāraiśca vittaiśca putrānsaṃyojayetpitā || 13 ||
บิดาผู้ปรารถนาธรรมพึงจัดพิธีสมรสให้บุตรโดยแท้; บิดาผู้ไม่ผูกบุตรให้มีภรรยาและทรัพย์เพื่อการดำรงชีพ ย่อมไม่ปฏิบัติธรรมของความเป็นบิดา।
Narada (teaching in the Uttara-Bhaga narrative tradition)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
It frames marriage (vivāha) as a dharmic saṁskāra and teaches that a father participates in sustaining dharma by ensuring the next generation is properly established in household life and responsibility.
By grounding bhakti in dharma: orderly household life and properly performed saṁskāras support steady worship and vrata-observance, making devotion stable rather than chaotic.
Kalpa (ritual procedure) is implied through vivāha-saṁskāra performance, and Jyotiṣa is commonly applied in selecting auspicious timings (muhūrta) for marriage within dharmic practice.