Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 126
The Account of the Lalitā Hymn, the Protective Armor
Kavaca), and the Thousand Names (Sahasranāma
विभवा विविधा विप्रा तथैव परिकीर्तिता । मनोहरा मंगली च मदोत्सिक्ता मनस्विनी ॥ १२६ ॥
vibhavā vividhā viprā tathaiva parikīrtitā | manoharā maṃgalī ca madotsiktā manasvinī || 126 ||
พระนางยังได้รับการกล่าวขานว่าเป็น วิภวา ผู้รุ่งเรือง, วิวิธา ผู้หลากหลาย, และ วิปรา; อีกทั้งเป็น ปริกีรติตา ผู้เป็นที่สรรเสริญ, มโนหรา ผู้ชวนใจ, มังคะลี ผู้เป็นมงคล, มโทตสิกตา ผู้เปี่ยมปีติ, และ มนัสวินี ผู้มีจิตอันสูงส่ง
Narada (in a didactic/listing context within the Narada Purana’s technical enumerations)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
FAQs
The verse functions as a nighaṇṭu-style enumeration of auspicious epithets, indicating how a single divine or revered principle can be invoked through many meaningful names—each highlighting a distinct quality such as auspiciousness, resolve, or splendour.
Bhakti is supported by nāma-smaraṇa (remembrance of names). By reciting and contemplating multiple epithets, a devotee focuses the mind on divine qualities, strengthening reverence, steadiness, and devotional absorption.
It reflects a lexicon/etymology-oriented approach used in Vedāṅga-adjacent study: careful preservation of names (nāma), their semantic shades, and correct recitation—useful for mantra application, stotra composition, and interpretive reading.