Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 109
The Account of the Lalitā Hymn, the Protective Armor
Kavaca), and the Thousand Names (Sahasranāma
संपत्करी हलक्षार्णा सीमामातृतनू रतिः । प्रीतिर्मनोभवा वापि प्रोक्ता वाराधिपा तथा ॥ १०९ ॥
saṃpatkarī halakṣārṇā sīmāmātṛtanū ratiḥ | prītirmanobhavā vāpi proktā vārādhipā tathā || 109 ||
พระนางทรงได้รับการประกาศว่าเป็น ‘สัมปัตการี’ ผู้ประทานความมั่งคั่ง; ‘หละกษารณา’ ผู้มีรูปเป็นอักขระ; ‘สีมามาตฤตนู’ ผู้มีสรีระเป็นมารดาแห่งขอบเขต อีกทั้งทรงเป็น ‘รติ’ ‘ปรีติ’ ‘มโนภวา’ และ ‘วาราธิปา’ ผู้เป็นใหญ่เหนือสายน้ำ
Narada (in a didactic/technical enumeration, within dialogue tradition with Sanatkumara lineage)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
The verse functions as a sacred name-list (nāma/epithet enumeration), presenting the deity’s powers as prosperity (Saṃpatkarī), inner bliss (Rati/Prīti), mind-originated subtle force (Manobhavā), and sovereignty over waters (Vārādhipā), which together frame her as both material and spiritual benefactress.
Bhakti here is practiced through remembrance and recitation of divine names: each epithet becomes a focus for devotion—prosperity offered to the devotee, affection and delight cultivated in the heart, and reverence for the deity’s cosmic domains (like waters).
It reflects mantra-śāstra/śabda-based practice associated with Vedāṅga concerns (especially phonetics/varṇa and disciplined recitation): the name Halakṣārṇā emphasizes the sacred role of syllables/letters in ritual efficacy and contemplative worship.