Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 189
The Recitation of the Thousand Names of Rādhā and Kṛṣṇa (Yugala-Sahasranāma) and Śaraṇāgati-Dharma
नित्यरामा चात्मरामा कृष्णरामा रमेश्वरी । एकानैकजगद्व्याप्ता विश्वलीलाप्रकाशिनी ॥ १८९ ॥
nityarāmā cātmarāmā kṛṣṇarāmā rameśvarī | ekānaikajagadvyāptā viśvalīlāprakāśinī || 189 ||
นางเป็นนิตยรามาและอาตมรามา เป็นกฤษณรามาและรเมศวรี ผู้เป็นเจ้าแห่งศรี แม้เป็นหนึ่งเดียวก็มิได้จำกัด แผ่ซ่านทั่วหลายโลก และทำให้ลีลาแห่งสากลจักรวาลปรากฏสว่าง
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It praises the Divine Goddess as simultaneously one reality and the power pervading all worlds, revealing the universe as līlā—an outlook that supports devotion and non-dual insight together.
By naming her as Kṛṣṇa’s joy and Śrī’s sovereign, it frames devotion as loving remembrance of the divine presence that pervades everything, making worship and daily life part of the same sacred play.
The verse uses precise theological epithets (nāma-stuti) and the eka–aneka principle—useful for mantra-interpretation and devotional recitation traditions, though it does not teach a specific ritual procedure in this line.