Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 165
The Exposition of Nṛsiṁha Worship-Mantras, Nyāsa, Mudrās, Yantras, Kavaca, and Nṛsiṁha Gāyatrī
श्रान्तान्ते तु निविष्टेति चैतन्यचित्सदा ततः । भासकान्ते तु कालाद्यतीतनित्योदितेति च ॥ १६५ ॥
śrāntānte tu niviṣṭeti caitanyacitsadā tataḥ | bhāsakānte tu kālādyatītanityoditeti ca || 165 ||
เมื่อจบช่วงฉันทลักษณ์ จึงถือว่าเป็น “นิวிஷฏะ” คือสถิตมั่นแล้ว; ต่อจากนั้นเข้าใจว่าเป็น “ไจตันยะ-จิต-สะดา” คือจิตสำนึกบริสุทธิ์อันดำรงอยู่เสมอ. และเมื่อจบช่วงอันสว่างไสว จึงเรียกว่า “กาลาทิ-อตีต-นิตยะ-อุทิตะ” คือเหนือกาล เป็นนิรันดร์ และผุดขึ้นอยู่ตลอดกาล.
Sanatkumara (teaching Narada in a Vedanga/technical context)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
FAQs
It links technical segmentation (end of a metrical/luminous unit) with metaphysical epithets of the Self—pure consciousness that is eternally manifest and beyond time—showing how śāstra-language can point to Brahman.
While framed technically, the verse supplies contemplative names—‘ever-conscious’ and ‘beyond time’—that can be used in japa and meditation, supporting steady Vishnu/Brahman remembrance as a bhakti aid.
It reflects Vedanga-style precision about textual/metrical boundaries (chandas-type segmentation) and interpretive labeling—useful for correct recitation, parsing, and doctrinal understanding in Vyakarana-oriented study.