Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 44
Śokanivāraṇa: Non-brooding, Impermanence, Contentment, and Śuka’s Renunciation
विप्रयोगश्च सर्वस्य न वाचा न च विद्यया । प्रणयं परिसंहृत्य संस्तुतेष्वितरेषु च ॥ ४४ ॥
viprayogaśca sarvasya na vācā na ca vidyayā | praṇayaṃ parisaṃhṛtya saṃstuteṣvitareṣu ca || 44 ||
การตัดขาดจากความยึดติดทั้งปวง มิได้สำเร็จด้วยวาจาเพียงอย่างเดียว และมิได้สำเร็จด้วยความรู้เพียงอย่างเดียว เมื่อถอนความคุ้นเคยและความรักใคร่ออกแล้ว พึงวางใจเสมอภาคต่อผู้ที่ถูกสรรเสริญและผู้อื่นทั้งหลาย
Sanatkumara (in instruction to Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It teaches that real dispassion (viprayoga from attachment) is not produced by eloquence or mere erudition, but by inward restraint—withdrawing emotional clinging and cultivating even-mindedness.
By urging the seeker to withdraw personal attachment and remain steady amid praise or disregard, it supports pure bhakti—devotion not dependent on social approval, status, or intellectual display.
It indirectly cautions that vidyā (including Vedāṅga learning like Vyākaraṇa or Śikṣā) is insufficient without self-discipline; practical application is cultivating samatā (equanimity) rather than relying on scholarship.