Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 117
Graha–Ketu–Utpāta Lakṣaṇas: Solar/Lunar Omens, Comets, Eclipses, and Calendar Rules
सर्वजित्सर्वधारी च विरोधी विकृतः खरः । नंदनो विजयश्चैव जयो मन्मथदुर्मुखौ ॥ ११७ ॥
sarvajitsarvadhārī ca virodhī vikṛtaḥ kharaḥ | naṃdano vijayaścaiva jayo manmathadurmukhau || 117 ||
พระองค์คือสรรพชิต ผู้พิชิตทั้งปวง; สรรพธารี ผู้ทรงค้ำจุนสรรพสิ่ง; ผู้ต่อต้านอธรรม; อวิกฤต ผู้ไม่แปรเปลี่ยน; คระ ผู้มั่นคงไม่ยอมอ่อน. พระองค์เป็นนันทนะ ผู้ประทานปีติ; เป็นวิชัยและชัย; ผู้ปราบมันมถะคือกาม; และทุรมุข ผู้มีพักตร์น่าเกรงขาม।
Sanatkumara (in dialogue with Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: vira
FAQs
It presents a chain of divine epithets describing the Supreme as the cosmic sustainer and the conqueror of inner and outer evils—teaching that contemplation/recitation of such names steadies the mind toward moksha.
By focusing devotion on the Lord’s qualities—upholding all, defeating adharma, and conquering desire—Bhakti becomes a practical discipline of remembrance (nāma-smaraṇa) that transforms character.
Vyākaraṇa (grammar) and Nirukta-style sense-extraction are implied: the verse relies on meaningful compound epithets and semantic parsing of names as a method for dhyāna and recitation practice.