Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 22
Janaka’s Quest for Liberation; Pañcaśikha’s Sāṅkhya on Renunciation, Elements, Guṇas, and the Deathless State
जातिनिर्वेदमुक्त्वा स कर्मनिर्वेदमब्रवीत् । कर्मनिर्वेदमुक्त्वा च सर्वनिर्वेदमब्रवीत् ॥ २२ ॥
jātinirvedamuktvā sa karmanirvedamabravīt | karmanirvedamuktvā ca sarvanirvedamabravīt || 22 ||
ครั้นกล่าวถึงความหน่ายคลายในความยึดติดเรื่องวรรณะแล้ว เขากล่าวถึงความหน่ายคลายในกรรม; และเมื่อกล่าวถึงความหน่ายคลายในกรรมแล้ว จึงกล่าวถึงความหน่ายคลายอย่างสิ้นเชิงต่อสรรพสิ่ง
Sanatkumara (teaching Narada in the Moksha-Dharma dialogue)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It outlines a graded ladder of renunciation: first detachment from social identity (jāti), then from action and its results (karma), culminating in total dispassion (sarva-nirveda) that supports liberation.
By loosening attachment to identity and fruit-seeking action, the mind becomes single-pointed and fit for pure devotion—service offered without ego or expectation, which is the mature ground for Vishnu-bhakti in Moksha-Dharma.
No specific Vedanga is taught in this verse; the practical takeaway is ethical-spiritual discipline: reduce identity-pride and fruit-motive in ritual and daily duties, aligning karma with inner renunciation.