Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 4
The Description of the Glory of the Purāṇa
Purāṇa-Māhātmya
तत्पादपद्मे प्रणतिं विधाय पित्रापि सत्कृत्य सभाजितास्ते । लब्ध्वाशिषोऽद्यापि चरन्ति शश्वल्लोकेषु तीर्थानि च तीर्थभूताः ॥ ४ ॥
tatpādapadme praṇatiṃ vidhāya pitrāpi satkṛtya sabhājitāste | labdhvāśiṣo'dyāpi caranti śaśvallokeṣu tīrthāni ca tīrthabhūtāḥ || 4 ||
เมื่อถวายบังคม ณ ปทุมบาทของท่านแล้ว พวกเขายังได้รับการต้อนรับและยกย่องแม้จากบิดา ครั้นได้รับพรแล้ว แม้กาลบัดนี้ก็ยังเที่ยวไปในโลกทั้งหลายไม่ขาดสาย เยือนสังเวชนียสถานทั้งปวง และตนเองก็เป็นดุจ “ทีรถะ” อันมีชีวิต
Narada (narrative voice within the Anukramanika-style summary of Purva Bhaga, Fourth Pada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti (devotion)
Secondary Rasa: shanta (peace)
FAQs
It teaches that true sanctity is transmitted through humble surrender at a realized being’s lotus-feet and through receiving āśīrvāda; such blessed devotees/ṛṣis become “living tīrthas” who purify the worlds.
Bhakti is shown through praṇati (reverential prostration) and serviceful respect; the fruit is divine blessing and a life dedicated to uplifting others—turning the devotee into a moving center of tīrtha-like purity.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught directly; the practical takeaway is dhārmic conduct—honoring the worthy, seeking blessings, and undertaking tīrtha-yātrā with the aim of inner purification.