Shloka 30
Adhyaya 91 — The Gods’ Hymn to Kātyāyanī and the Goddess’ Prophecy of Future Manifestations
एतत्कृतं यत्कदनं त्वयाद्य धर्मद्विषां देवि महासुराणाम् ।
रूपैरनेकैर्बहुधाऽऽत्ममूर्ति कृत्वाम्बिके तत्प्रकरोति काऽन्या ॥
etatkṛtaṃ yatkadanaṃ tvayādya dharmadviṣāṃ devi mahāsurāṇām | rūpairanekairbahudhā'tmamūrti kṛtvāmbike tatprakaroti kānyā ||
ข้าแต่เทวี! การบดขยี้และทำลายเหล่าอสูรผู้เกลียดชังธรรมอันยิ่งใหญ่นี้ วันนี้พระองค์ได้ทรงกระทำแล้ว ข้าแต่อัมพิกา เมื่อพระองค์ทรงแผ่พระรูปของพระองค์ให้หลากหลายวิธีและหลากหลายรูปทรง—ผู้ใดเล่าจะทำกิจเช่นนี้ได้ยิ่งกว่าพระองค์
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Adharma is portrayed as ‘dharma-dveṣa’ (hatred of order and truth). The verse teaches that restoration of balance may require adaptive, multi-faceted response—symbolized by Devī’s many forms.
Part of the Devī-ākhyāna (sacred episode) within the Purāṇa; it is ancillary to pancalakṣaṇa and functions primarily as dharma-theology.
‘Many forms of one body’ suggests that the one consciousness can manifest diverse competencies to meet diverse obstacles; spiritually, it points to integrating multiple śaktis (courage, clarity, restraint) under a single dharmic center.