Shloka 27
Adhyaya 84 — The Gods’ Hymn after the Slaying of Mahishasura and the Goddess’ Boon
खड्गशूलगदादीनि यानि चास्त्राणि तेऽम्बिके ।
करपल्लवसङ्गीनि तैरस्मान् रक्ष सर्वतः ॥
khaḍgaśūlagadādīni yāni cāstrāṇi te 'mbike / karapallavasaṅgīni tairasmān rakṣa sarvataḥ
ข้าแต่อัมพิกา อาวุธทั้งหลายของพระองค์—เช่น ดาบ ตรีศูล คทา และอื่น ๆ—ซึ่งประสานอยู่กับยอดอ่อนแห่งพระหัตถ์อันอ่อนละมุน ขอด้วยอาวุธเหล่านั้นทรงคุ้มครองพวกเราจากทุกทิศทุกทางเถิด।
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse sacralizes power: the same hands that are ‘tender’ also wield weapons—suggesting that true compassion may require the strength to prevent harm.
Devotional hymnody within carita; it supports the Purāṇic pedagogical goal of cultivating śaraṇāgati (taking refuge).
Weapons correspond to capacities of consciousness (cutting, piercing, crushing obstacles). The ‘tender hand’ metaphor indicates these powers are guided by maternal care, not cruelty.