Shloka 32
Adhyaya 74 — Battle with Mahishasura
इत्युक्तः कोपरक्ताक्षः स प्राह स्फुरिताधरः ।
नाहं मृगी त्वयेत्युक्तं मृगी मूढे भविष्यसि ॥
ity uktaḥ koparaktākṣaḥ sa prāha sphuritādharaḥ / nāhaṃ mṛgī tvayety uktaṃ mṛgī mūḍhe bhaviṣyasi //
เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น เขามีดวงตาแดงด้วยโทสะและริมฝีปากสั่น แล้วกล่าวว่า “เจ้ากล่าวว่า ‘ข้าไม่ใช่กวางตัวเมีย’ ฉะนั้น เจ้าคนเขลา เจ้าจักกลายเป็นกวางตัวเมีย”
{ "primaryRasa": "raudra", "secondaryRasa": "bhayanaka", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The sage’s anger turns language into a weapon: he seizes on a statement and enforces it as fate. The caution is twofold—guard one’s speech, and more importantly, guard one’s wrath, for it can pervert judgment and dharma.
Not sarga/pratisarga/manvantara; it is a dharma-illustrative narrative embedded in the Purāṇic storytelling stream.
The ‘literalizing curse’ reflects how the psyche can be trapped by labels (nāma-rūpa): when consciousness identifies with a limiting description, it ‘becomes’ it experientially.