Adhyaya 61 — The Second Manvantara Begins: The Brahmin’s Swift Journey and Varuthini’s Temptation on Himavat
मम प्रसादं भगवन् कुरु मन्त्रप्रभावजम् ।
द्रष्टुमेतां मम महीम् अतिवेच्छा प्रवर्तते ॥
mama prasādaṁ bhagavan kuru mantra-prabhāva-jam |
draṣṭum etāṁ mama mahīm ativēcchā pravartate ||
โอผู้เป็นมงคล โปรดประทานพระกรุณาที่เกิดจากพลังมนตร์แก่ข้าพเจ้าเถิด; ความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะได้เห็นแผ่นดินนี้ได้เกิดขึ้นในใจข้าพเจ้าแล้ว।
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Desire is redirected from possession to darśana (seeing/knowing). The request frames power as ‘prasāda’—something granted, not seized.
Ākhyāna: a boon-request motif within the narrative.
‘To see the earth’ can imply expanding awareness to the total field (kṣetra); mantra becomes a vehicle for widened perception, not merely locomotion.