Shloka 81
Adhyaya 58 — The Kurma-Form of Narayana: Mapping Bharata through Nakshatras, Regions, and Planetary Afflictions
तत्र स्त्रात्वा प्रकुर्वोत दानहोमादिकं विधिम् ।
स एष वैष्णवः पादो ब्रह्मा मध्ये ग्रहस्य यः ।
नारायणाख्योऽचिन्त्यात्मा कारणं जगतः प्रभुः ॥
tatra strātvā prakurvota dānahomādikaṃ vidhim / sa eṣa vaiṣṇavaḥ pādo brahmā madhye grahasya yaḥ / nārāyaṇākhyo 'cintyātmā kāraṇaṃ jagataḥ prabhuḥ
ณ ที่นั้น ครั้นประกอบการอาบน้ำชำระและพิธีชำระอื่น ๆ แล้ว พึงประกอบพิธีที่มีทาน โหมะ (บูชาไฟ) และอื่น ๆ ตามบัญญัติ นี่คือเท้าแห่งไวษณวะ และพรหมตัตตวะซึ่งสถิตอยู่กลางวงแห่งดาวเคราะห์นั้น มีสภาวะอันยากหยั่งถึง เป็นเหตุแห่งโลก เป็นพระผู้เป็นเจ้า เรียกว่า ‘นารายณะ’
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Affliction is met with purification and constructive action—charity and sacrifice—framing ‘remedy’ as ethical-religious responsibility, grounded in devotion to the cosmic Lord.
The theological claim ‘Nārāyaṇa is the cause of the world’ belongs to Sarga/Pratisarga theology; the ritual instruction is ancillary dharma/prāyaścitta guidance attached to the cosmology.
The ‘Vaiṣṇava foot’ suggests a sacred point of contact between cosmos and practitioner: by rites (bath, homa, dāna) one aligns the microcosm with the cosmic limb of Nārāyaṇa.