Shloka 35
Adhyaya 45 — Jaimini’s Cosmological Questions and the Opening of Markandeya’s Account of Primary Creation
प्रलयस्यानु तेनेदं व्याप्तमासीदशेषतः ।
गुणसाम्यात्ततस्तस्मात् क्षेत्रज्ञाधिष्ठितान्मुने ॥
pralayasyānu tenedaṃ vyāptam āsīd aśeṣataḥ | guṇasāmyāt tatas tasmāt kṣetrajñādhiṣṭhitān mune ||
หลังการล่มสลาย (ปรลัย) สรรพจักรวาลนี้ถูกแผ่ซ่านโดยหลักอันไม่ปรากฏ (อวฺยกฺตะ) นั้นโดยสิ้นเชิง แล้วต่อมา โอ้ฤๅษี ภายใต้สภาวะประธานของกษेत्रชญะ (ผู้รู้แห่งสนาม) จากความสมดุลแห่งคุณทั้งหลาย การสร้างสรรค์จึงดำเนินไป
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse frames creation as beginning when latent nature (with guṇas in equilibrium) is ‘activated’ under the witnessing/presiding consciousness (kṣetrajña). Ethically, it underlines that change arises from conditions; the seer (awareness) is distinct from the changing field.
Primarily Sarga (primary creation) stated against the backdrop of Pralaya (dissolution), describing the pre-creation condition and the trigger for emanation.
Guṇa-equilibrium symbolizes undifferentiated potential; the ‘presiding’ kṣetrajña points to consciousness as the illuminator/condition for manifestation, echoing Sāṅkhya-Yoga metaphysics.