Shloka 24
Adhyaya 30 — Dattatreya's Story
सर्वेषामेव वर्णानां बान्धवो नृपतिर्यतः ।
एतास्ते कथिता वत्स ! नित्यनैमित्तकास्तथा ॥
sarveṣām eva varṇānāṃ bāndhavo nṛpatir yataḥ | etās te kathitā vatsa! nityanaimittakās tathā ||
เพราะพระราชาโดยแท้จริงเป็นญาติของวรรณะทั้งปวง ดังนั้น ลูกเอ๋ย พิธีเหล่านี้ได้อธิบายแก่เจ้าแล้วว่าเป็นธรรมหน้าที่ทั้งแบบนิตย์และไนมิตติกะ (ที่ต้องทำเป็นประจำและที่ทำตามโอกาส)
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Governance is framed as familial responsibility: the king’s role is protective and substitutive, ensuring dharmic continuity for all subjects, including ritual obligations that maintain social and ancestral order.
Not a direct pañcalakṣaṇa unit; it is prescriptive dharma instruction embedded in the Purāṇic narrative framework.
The ‘king as kinsman’ points to an integral view of society: the individual’s ritual debt (ṛṇa) is upheld by the collective dharmic structure when private capacity is absent.