Shloka 46
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
येऽर्था नित्या ये विनश्यन्ति चान्ये ये वा स्थूला ये च सूक्ष्मातिसूक्ष्माः ।
ये वा भूमौ येऽन्तरीक्षेऽन्यतो वा तेषां तेषां त्वत्त एवोपलब्धिः ॥
ye'rthā nityā ye vinaśyanti cānye ye vā sthūlā ye ca sūkṣmātisūkṣmāḥ /
ye vā bhūmau ye 'ntarīkṣe 'nyato vā teṣāṃ teṣāṃ tvatta evopalabdhiḥ
สรรพภาวะใด ๆ ที่เป็นนิรันดร์ และสรรพภาวะอื่นใดที่เสื่อมสลาย; สิ่งใดหยาบ และสิ่งใดละเอียดหรือยิ่งละเอียด; ไม่ว่าบนแผ่นดิน ในห้วงอากาศ หรือที่ใดก็ตาม—ทั้งหมดนั้นย่อมเป็นที่รู้ได้ก็ด้วยพระองค์เท่านั้น.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Knowledge itself is a divine participation: all cognition—of permanent principles or transient forms—depends on Devī. Ethically, learning and discernment are to be approached as sacred responsibilities.
Touches sarga/pratisarga by spanning all ontological levels (gross to subtle) but remains a stuti within the Devi Mahatmyam narrative.
Sarasvatī is implied as the inner light of awareness by which any object appears; the ‘most subtle’ points to the seer-principle itself, apprehended through her grace.