Adhyaya 19 — Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise
तथैव जन्म चाख्यातमलर्कं कथयामि ते ।
तथा च योगः कथितो दत्तात्रेयेण तस्य वै ।
पितृभक्तस्य राजर्षेरलर्कस्य महात्मनः ॥
tathaiva janma cākhyātam alarkaṃ kathayāmi te | tathā ca yogaḥ kathito dattātreyeṇa tasya vai | pitṛbhaktasya rājarṣer alarkasya mahātmanaḥ ||
ฉันจักเล่าถึงกำเนิดของอลรกะตามที่ได้กล่าวไว้; และทัตตาเตรยะก็ได้สั่งสอนโยคะแก่เขา คือแด่อลรกะผู้เป็นราชฤๅษีมหาตมะ ผู้ภักดีต่อบิดา.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The ideal king is also a rājarṣi whose spiritual training (yoga) is integrated with filial piety (pitṛ-bhakti), presenting dharma as relational and disciplined.
Signals vaṃśānucarita-style narrative (royal figure Alarka) combined with upadeśa (yoga instruction), a common Purāṇic blend of genealogy/royal history and teaching.
Pitṛ-bhakti can symbolize reverence to one’s source (cause/principle); yoga taught to such a person implies that humility toward origins is a prerequisite for inner ascent.