Shloka 1
Adhyaya 19 — Kartavirya Arjuna at Dattatreya’s Ashram: Boons, Sovereignty, and Vaishnava Praise
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे (… ) नामाष्टादशोऽध्यायः ।
एकोनविंशोऽध्यायः ।
पुत्र उवाच — इत्यृषेर्वचनं श्रुत्वा कार्तवीर्यो नरेश्वरः ।
दत्तात्रेयाश्रमं गत्वा तं भक्त्या समपूजयत् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe (… ) nāmāṣṭādaśo 'dhyāyaḥ / ekonaviṃśo 'dhyāyaḥ / putra uvāca ity ṛṣer vacanaṃ śrutvā kārtavīryo nareśvaraḥ / dattātreyāśramaṃ gatvā taṃ bhaktyā samapūjayat
‘ดังนี้จบอัธยายที่สิบแปดในศรีมารกัณฑेयปุราณะ’—เป็นถ้อยคำปิดท้าย แล้วอัธยายที่สิบเก้าจึงเริ่มขึ้น บุตรกล่าวว่า ครั้นได้ฟังวาจาของฤๅษีแล้ว การ์ตวีรยะผู้เป็นเจ้าแห่งมนุษย์ได้ไปยังอาศรมของทัตตาเตรยะ และบูชาท่านด้วยศรัทธา
FAQs
Even royal power is shown as needing refinement through humility and devotion before a sage; the king’s first step is not demand but reverent approach (bhakti + pūjā).
Vaṃśānucarita/Ākhyāna mode: a royal figure’s conduct is narrated to illustrate dharma and the proper relationship between kṣatra (royalty) and brahma (spiritual authority).
Entering the āśrama symbolizes crossing from external sovereignty to inner discipline; the narrative prepares for a ‘testing’ of the seeker’s discernment regarding true sources of power.