Shloka 2
Adhyaya 11 — The Son’s Discourse on Embryogenesis, Birth, and the Wheel of Saṃsāra
तेनाभिभूतं तत्स्थैर्यं याति बीजद्वयं पितः ।
कललत्वं बुद्बुदत्वं ततः पेशित्वमेव च ॥
tenābhibhūtaṃ tat sthairyaṃ yāti bījadvayaṃ pitaḥ | kalalatvaṃ budbudatvaṃ tataḥ peśitvam eva ca ||
โอ บิดา เมื่อถูกกระบวนการนั้นครอบงำ เมล็ดทั้งสองย่อมถึงสภาวะที่แน่นอน: แรกเป็น ‘กละละ’ (ก้อนวุ้นหนืด), ต่อมาเป็น ‘พุทพุทะ’ (รูปคล้ายฟอง), แล้วจึงเป็น ‘เปศี’ (ก้อนเนื้อ) โดยแท้
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The body is shown as a gradual formation from subtle causes into gross form, encouraging detachment from bodily pride and a reflective attitude toward embodied life.
A sarga-analog at the individual scale (formation of the body), serving the purāṇic educational role.
The sequential ‘condensation’ (kalala → budbuda → peśī) can be read as the progressive crystallization of karma into form—subtle tendencies taking structured embodiment.