Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
सोऽहं पूर्वाश्रमादेव निष्ठाधर्ममुपाश्रितः ।
एकान्तित्वमुपागम्य यतिष्याम्यात्ममोक्षणे ॥
so ’haṃ pūrvāśramād eva niṣṭhādharmam upāśritaḥ | ekāntitvam upāgamya yatiṣyāmy ātmamokṣaṇe ||
ฉะนั้นตั้งแต่ช่วงชีวิตก่อน ข้าพเจ้าได้เข้าถึงที่พึ่งคือธรรมอันมั่นคง ครั้นบรรลุความแน่วแน่เป็นหนึ่งเดียว (เอกานติตวะ) แล้ว ข้าพเจ้าจะเพียรเพื่อโมกษะแห่งอาตมัน
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Liberation is presented as the culmination of sustained commitment (niṣṭhā) and inner exclusivity (ekāntitva), implying that scattered living cannot yield mokṣa.
Dharma/Upadeśa with āśrama framing; not a cosmological or genealogical unit.
Ekāntitva hints at turning away from plurality (nānatva) toward the single reality of ātman/brahman; ‘former āśrama’ suggests continuity of vow across births.