Shloka 32
वे सभी नारियाँ उत्तम वर्णकी थीं। रूपवती होनेके साथ ही वे भाँति-भाँतिके सुन्दर आभूषणोंसे विभूषित भी थीं; परंतु ट्रपदकुमारी कृष्णाने अपने दिव्य रूप, यश और उत्तम कान्तिसे उन सबको तिरस्कृत कर दिया ।। परिवार्योत्तरां तास्तु राजपुत्रीमलंकृताम् | सुतामिव महेन्द्रस्य पुरस्कृत्योपतस्थिरे,उस समय राजकुमारी उत्तरा वस्त्राभूषणोंसे अलंकृत हो महेन्द्रपुत्री जयन्ती-सी सुशोभित हो रही थी। राजपरिवारकी स्त्रियाँ उसे आगे करके दोनों ओरसे घेरकर वहाँ उपस्थित हुईं
parivāryottarāṃ tāstu rājaputrīm alaṅkṛtām | sutām iva mahendrasya puraskṛtyopatasthire ||
สตรีทั้งปวงนั้นมีผิวพรรณงาม รูปโฉมเลิศ และประดับด้วยเครื่องอลังการนานาประการ; แต่กฤษณา ธิดาแห่งทฺรุปทะ ด้วยความงามอันเป็นทิพย์ เกียรติยศ และศรีรุ่งเรืองของนาง ก็ประหนึ่งทำให้พวกนางทั้งหลายหม่นลง. ครั้นแล้วสตรีฝ่ายราชสกุลได้แต่งองค์เจ้าหญิงอุตตราให้วิจิตรด้วยผ้าและเครื่องประดับ—ส่องประกายดุจชัยยันตี ธิดาแห่งมหেন্দร (อินทร์)—แล้วเชิญนางไว้เบื้องหน้า พร้อมยืนรายล้อมทั้งสองข้าง ณ ที่นั้นเพื่อรับใช้และถวายความเคารพ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights maryādā (propriety) and honor in royal life: a princess is presented with dignity, auspicious adornment, and respectful escort, reflecting social ethics of reverence and orderly conduct.
The palace women adorn Princess Uttarā and escort her, placing her at the front and surrounding her as they approach/stand in attendance, likening her splendor to Jayantī, Indra’s daughter.