Shloka 6
Karna’s Martial Boast and Challenge to Bībhatsu
Arjuna
त्रीणि पञज्चशतं चैव शक्रो5शीति च पञ्च च । सोम: पञ्चशतं राजा तथैव वरुण: शतम् । पार्थ: पञ्च च षष्टिं च वर्षाणि श्वेतवाहन:,पूर्वकालमें ब्रह्माजीने इसे एक हजार वर्षोतक धारण किया था। तदनन्तर प्रजापतिने पाँच सौ तीन वर्षोतक इसे अपने पास रखा। फिर इन्द्रने पचासी वर्षोतक रखा। इन्द्रके बाद सोमने पाँच सौ तथा राजा वरुणने सौ वर्षोतक इसे धारण किया। तत्पश्चात् श्वेतवाहन अर्जुन पैंसठ वर्षोंसे इसे धारण करते चले आ रहे हैं
uttara uvāca |
trīṇi pañcaśataṃ caiva śakro 'śītiṃ ca pañca ca |
somaḥ pañcaśataṃ rājā tathaiva varuṇaḥ śatam |
pārthaḥ pañca ca ṣaṣṭiṃ ca varṣāṇi śvetavāhanaḥ |
อุตตรากล่าวว่า “ต่อจากนั้น (ตามลำดับ) สิ่งนี้ได้รับการพิทักษ์ไว้สามร้อยและห้าร้อยปี แล้วศักระ (อินทรา) ทรงถือครองอยู่แปดสิบห้าปี หลังอินทรา พระโสมะทรงรักษาไว้ห้าร้อยปี และพระวรุณทรงรักษาไว้อีกหนึ่งร้อยปี ครั้นแล้วปารถะ—อรชุนผู้มีม้าขาวเป็นพาหนะ—ได้แบกรับไว้หกสิบห้าปีแล้ว”
उत्तर उवाच
Educational Q&A
Power—especially martial power—is portrayed as a sacred trust with a pedigree; it should rest with the worthy and be governed by discipline and dharma, not by pride or mere ownership.
Uttara recounts a chronological succession of custodians—Indra, Soma, Varuṇa, and finally Arjuna—emphasizing the antiquity and prestige of the weapon and preparing the listener to recognize Arjuna’s exceptional stature.