Shloka 6
उत्तरो बृहन्नडां सारथ्याय नियुङ्क्ते — Uttara Appoints Bṛhannadā as Charioteer
गोपालानां तु घोषस्य हन्यतां तैर्महारथै: । आराव: सुमहानासीत् सम्प्रहारे भयंकरे,उस समय वहाँ भयंकर मारपीट हुई। उन महारथियोंद्वारा मारे जाते हुए गोष्ठके ग्वालोंका जोर-जोरसे होनेवाला आर्तनाद बहुत दूरतक सुनायी देता था
gopālānāṃ tu ghoṣasya hanyatāṃ tair mahārathaiḥ | ārāvaḥ sumahān āsīt samprahāre bhayaṅkare ||
เมื่อมหารถีเหล่านั้นเข้าทำร้ายและสังหารคนเลี้ยงโคในคอก ก็เกิดเสียงโห่ร้องคร่ำครวญกึกก้อง ในการปะทะอันน่าสะพรึงนั้น เสียงร่ำไห้ของผู้ถูกทำร้ายดังไปไกล
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical cost of conflict: when powerful warriors engage in violent struggle, ordinary pastoral folk (cowherds) become direct victims, and their cries reveal the true भयङ्करता (terror) of war. It implicitly urges attention to dharma as protection—especially of non-combatants and livelihoods.
A fearful melee breaks out around a cowherd settlement (ghoṣa). Great warriors attack, and the cowherds are being struck down; their loud, anguished cries rise and carry far, marking the intensity and brutality of the encounter.