Shloka 42
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
गदां तस्य परामृश्य तमेवाभ्यद्रवद् बली । स चचार गदापाणिव॑द्धो 5पि तरुणो यथा
gadāṃ tasya parāmṛśya tamevābhyadravad balī | sa cacāra gadāpāṇir vṛddho 'pi taruṇo yathā ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า พระเจ้าวิราฏะผู้ทรงกำลังฉวยกระบองนั้นแล้วพุ่งเข้าหาเขาทันที ทรงถือกระบองไว้ แม้ชราแล้วก็ยังเคลื่อนไหวในสนามรบประหนึ่งคนหนุ่ม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma: a ruler must show steadfast courage and readiness to defend his people. Virāṭa’s youthful vigor despite age underscores that resolve and duty can transcend physical limitations.
In the battle, King Virāṭa jumps down from Suśarmā’s chariot, seizes Suśarmā’s mace, and charges directly at him, moving across the battlefield with the energy of a young warrior.