Shloka 22
Virāṭanagara-nivāsa-nirṇaya
Decision to Reside in Virāṭa’s City
न दुःखमुचितं किज्चिद् राजन् वेद यथा जन: । स इमामापदं प्राप्प कथं घोरां तरिष्यसि,राजन! साधारण मनुष्योंकी भाँति आपको किसी प्रकारके दुःखका अनुभव हो, यह उचित नहीं है; अतः इस घोर आपत्तिमें पड़कर आप कैसे इसके पार होंगे?
na duḥkham ucitaṁ kiñcid rājan veda yathā janaḥ | sa imām āpadaṁ prāpya kathaṁ ghorāṁ tariṣyasi rājan ||
อรชุนกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา มิสมควรที่พระองค์จะประสบความทุกข์ดุจคนสามัญ ครั้นตกอยู่ในวิกฤตอันน่าสะพรึงนี้แล้ว พระองค์จะข้ามพ้นไปได้อย่างไร?”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a dharmic expectation of royal steadiness: a king, as a public exemplar and protector, should not succumb to grief like ordinary people, but must find the resolve and means to ‘cross over’ calamity.
Arjuna speaks to a king facing a severe crisis, challenging him to rise above common despair and asking how he intends to overcome the dreadful situation now confronting him.