Shloka 14
दमयन्तीस्वयंवरः — देववेषधारणं, सत्यप्रार्थना, नलवरणम्
Damayantī’s Svayaṃvara: Divine Disguises, Truth-Vow, and Choosing Nala
नारद: पर्वतश्नैव महाप्राज्ञौं महाव्रतौ । देवराजस्य भवनं विविशाते सुपूजिता,इसी समय देवर्षिप्रवर महान् व्रतधारी महाप्राज्ञ नारद और पर्वत दोनों महात्मा इधरसे घूमते हुए इन्द्रलोकमें गये। वहाँ उन्होंने देवराजके भवनमें प्रवेश किया। उस भवनमें उनका विशेष आदर-सत्कार एवं पूजन किया गया
bṛhadaśva uvāca | nāradaḥ parvataś caiva mahāprājñau mahāvratau | devarājasya bhavanaṃ viviśāte supūjitau ||
นารทและปารวต ผู้มีปรีชาญาณยิ่งและทรงมหาวรต ทั้งสองได้เข้าสู่พระนิเวศน์ของเทวราช และ ณ ที่นั้นก็ได้รับการบูชาอย่างยิ่ง
बृहदश्चव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct of honoring realized sages: genuine wisdom and disciplined vows merit respectful reception (satkāra), and proper hospitality is portrayed as an ethical duty upheld even by the gods.
Nārada and Parvata, described as highly wise and observant of great vows, arrive in Indra’s realm and enter Indra’s palace, where they are received with special honor and worship.