Shloka 9
Lokapāla-samāgamaḥ—Arjuna Receives Astras from the World-Guardians
Book 3, Chapter 42
तस्मिन् रथे स्थितं सूतं तप्तहेमविभूषितम् । दृष्टवा पार्थों महाबाहुर्देवमेवान्वतर्कयत्,महाबाहु कुन्तीकुमारने उस रथपर बैठे हुए सारथिकी ओर देखा, जो तपाये हुए सुवर्णके आभूषणोंसे विभूषित था। उसे देखकर उन्होंने कोई देवता ही समझा
tasmin rathe sthitaṁ sūtaṁ tapta-hemavibhūṣitam | dṛṣṭvā pārtho mahābāhur devam evānv atarkayat ||
ครั้นมหาบาหุผู้เป็นปารถะได้เห็นสารถีผู้ประทับอยู่บนราชรถนั้น ประดับด้วยเครื่องทองอันสุกปลั่งดุจทองเผา ก็สำคัญว่าเป็นเทพเจ้าโดยแท้
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary splendor and conduct can evoke recognition of the divine, suggesting that dharma is often advanced through seemingly human agents whose presence and qualities reveal a higher order.
Arjuna notices a charioteer seated on a chariot, richly adorned with burnished-gold ornaments; struck by the figure’s radiance, he reasons that the charioteer must be a divine being.