Shloka 12
पुपोष चैनं विधिवद् ववृधे स च वीर्यवान् । ततः प्रभृति चाप्यन्ये प्राभवन्नौरसा: सुता:,उसने विधिपूर्वक उस बालकका पालन-पोषण किया और वह धीरे-धीरे सबल होकर दिनोदिन बढ़ने लगा। तभीसे उस सूत-दम्पतिके और भी अनेक औरस पुत्र उत्पन्न हुए
pupoṣa cainaṃ vidhivad vavṛdhe sa ca vīryavān | tataḥ prabhṛti cāpyanye prābhavann aurasāḥ sutāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—นางเลี้ยงดูเด็กนั้นโดยชอบตามพิธีและธรรมเนียม ครั้นกาลล่วงไปเขาก็ค่อย ๆ เติบใหญ่ มีกำลังและเดชานุภาพยิ่งนัก นับแต่นั้นคู่สามีภรรยาผู้เป็นสารถีก็มีบุตรโดยชอบธรรมอื่น ๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in household life: a child should be raised vidhivat—through proper care and socially sanctioned norms—so that strength and character can mature; it also notes the importance traditionally placed on recognized (aurasa) lineage.
Vaiśampāyana narrates that the woman carefully nurtures the boy until he grows strong; afterward, the charioteer couple have additional legitimate sons, indicating the household’s continued expansion and stability.