Shloka 90
माता वृद्धा पिता वृद्धस्तयोर्यष्टिरहं किल । तौ रात्रौ मामपश्यन्ती कामवस्थां गमिष्यत:,मेरी माता बूढ़ी है। पिता भी वृद्ध हैं, केवल मैं ही उन दोनोंके लिये लाठीका सहारा हूँ। वे दोनों रातमें मुझे न देखकर पता नहीं किस दशाको पहुँच जायँगे?
mātā vṛddhā pitā vṛddhas tayor yaṣṭir ahaṃ kila | tau rātrau mām apaśyantī kām-avasthāṃ gamiṣyataḥ ||
“มารดาของเราชรา บิดาก็ชรา; แท้จริงเรานี่เองคือไม้เท้าที่ท่านทั้งสองพึ่งพา. หากในราตรีนั้นท่านไม่เห็นเรา ใครเล่าจะรู้ว่าท่านจะตกสู่สภาพอันอเนจอนาถเพียงใด”
यम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as responsibility toward one’s aged parents: being their ‘staff’ (support) and prioritizing their safety and well-being, especially when they are vulnerable.
Yama speaks of his elderly parents and expresses concern that if they do not see him at night, they may fall into a helpless condition—underscoring his role as their essential support.