Shloka 24
Pṛthā’s Atithi-Sevā and the Gift of the Deva-Āhvāna Mantra (पृथायाः अतिथिसेवा तथा देवाह्वानमन्त्रप्रदानम्)
महता शरवर्षेण राक्षसौ सो5भ्यवर्षत । तौ चापि वीरौ संक्रुद्धावुभौ तं॑ समवर्षताम्,लक्ष्मण उन दोनों राक्षसोंपर बाणोंकी बड़ी भारी वर्षा कर रहे थे और वे दोनों वीर राक्षस भी अत्यन्त कुपित होकर लक्ष्मणपर बाणोंकी बौछार करते थे
mahatā śaravarṣeṇa rākṣasau so 'bhyavarṣata | tau cāpi vīrau saṃkruddhāv ubhau taṃ samavarṣatām |
พระลักษมณ์โปรยสายศรอันเกรียงไกรใส่ยักษ์ทั้งสองดุจห่าฝน ส่วนยักษ์ผู้กล้าทั้งคู่ก็เดือดดาลยิ่งนัก แล้วระดมศรตอบโต้ใส่พระลักษมณ์ไม่ยั้ง
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how anger in conflict tends to mirror and amplify itself—one volley invites another. Ethically, it cautions that wrath fuels escalation, while also portraying the warrior ideal of steadiness and courage under attack.
Lakṣmaṇa unleashes a heavy rain of arrows at two rākṣasas; the two, enraged, retaliate by showering arrows back at him, creating an intense exchange of missile-fire.