Shloka 39
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
निर्ममा निरहड्कारा निर्दधन्द्धा: संयतेन्द्रिया: । ध्यानयोगपराश्षैव तत्र गच्छन्ति मानवा:,जो ममता और अहंकारसे रहित, सुख-दुःख आदि द्वद्धोंसे ऊपर उठे हुए, जितेन्द्रिय तथा ध्यानयोगमें तत्पर हैं, वे मनुष्य ही उस लोकमें जा सकते हैं
nirmamā nirahaṅkārā nirdvandvāḥ saṃyatendriyāḥ | dhyānayogaparāś caiva tatra gacchanti mānavāḥ ||
ทูตเทพกล่าวว่า “มีเพียงผู้ไร้ความยึดถือและความถือตัว ผู้ก้าวพ้นคู่ตรงข้ามอย่างสุขและทุกข์ ผู้สำรวมอินทรีย์ และผู้ตั้งมั่นในโยคะแห่งสมาธิเท่านั้น ที่ไปถึงแดนนั้นได้”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
Attainment of the higher realm is presented as the fruit of inner purification: abandoning possessiveness (mamata) and ego (ahaṅkāra), remaining steady beyond dualities, restraining the senses, and committing to meditation (dhyānayoga).
A divine messenger describes the qualifications required to reach a particular exalted realm, emphasizing moral-psychological transformation—detachment, equanimity, self-mastery, and meditative discipline—as the decisive criteria.