Shloka 21
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
न वर्तयन्त्याहुतिभिस्ते नाप्यमृतभोजना: । तथा दिव्यशरीरास्ते न च विग्रहमूर्तय:,वे देवताओंकी तरह आहुतियोंसे जीविका नहीं चलाते। उन्हें अमृत पीनेकी आवश्यकता नहीं होती। उनके शरीर दिव्य ज्योतिर्मय हैं। उनकी कोई विशेष आकृति नहीं होती
na vartayanty āhutibhis te nāpy amṛtabhojanāḥ | tathā divyaśarīrās te na ca vigrahamūrtayaḥ ||
พวกเขามิได้ดำรงชีพด้วยเครื่องบูชาอันเป็นอาหุติเฉกเช่นเหล่าเทพ และมิจำเป็นต้องเสวยหรือดื่มอมฤต กายของเขาเป็นทิพย์สว่างไสว และมิได้ถูกจำกัดอยู่ในรูปทรงอันแน่นอนที่จับต้องได้
देवदूत उवाच
Educational Q&A
The verse distinguishes certain higher beings from the ordinary divine economy of ritual: they do not depend on offerings or nectar, and their existence is luminous and not limited by a fixed physical form—suggesting a subtler mode of being beyond ritual sustenance and corporeal constraints.
A divine messenger explains the nature of a class of celestial beings, clarifying that unlike the gods who are sustained through sacrificial oblations and associated with nectar, these beings are self-sustained, radiant, and not bound to a definite embodied shape.