Shloka 18
रावण–मारीचसंवादः तथा मृगप्रलोभनपूर्वकं सीताहरणोपक्रमः
Rāvaṇa–Mārīca Dialogue and the Decoy-Deer Prelude to Sītā’s Abduction
पुरस्ताद् ब्राह्मणास्तत्र लोकास्तेजोमया: शुभा: । यत्र यान्त्यूषयो ब्रह्मन् पूता: स्वै: कर्मभि: शुभै:,उन सबसे ऊपर ब्रह्माजीके लोक हैं, जो अत्यन्त तेजस्वी एवं मंगलकारी हैं। ब्रह्मन! वहाँ अपने शुभ कर्मोसे पवित्र ऋषि, मुनि जाते हैं
purastād brāhmaṇās tatra lokās tejo-mayāḥ śubhāḥ | yatra yānty ṛṣayo brahman pūtāḥ svaiḥ karmabhiḥ śubhaiḥ ||
ทูตสวรรค์กล่าวว่า “ถัดไปเบื้องหน้าจากทั้งหมดนั้น คือโลกของพราหมณ์ทั้งหลาย อันสว่างไสวด้วยรัศมีแห่งธรรมและเป็นมงคลยิ่ง โอ พราหมณ์ เหล่าฤๅษีผู้บริสุทธิ์ด้วยกรรมอันประเสริฐของตน ย่อมไปสู่แดนนั้น”
देवदूत उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes karmic causality and moral purification: higher, radiant realms are attained by ṛṣis through their own śubha-karman (noble, meritorious actions), highlighting ethical discipline as the basis of spiritual ascent.
A divine messenger describes the cosmic geography ahead—auspicious, radiant realms associated with Brahmanas—explaining that purified sages proceed there, their purity arising from their own good deeds.