Shloka 10
Āraṇyaka Parva, Adhyāya 233 — Pandavas Mobilize; Arjuna’s Conciliation and the Onset of Combat
स्तोष्यामि देवैर्क्रषिशि श्र जुष् शकक््त्या गुहं नामभिरप्रमेयम् । षडाननं शक्तिधरं सुवीरं निबोध चैतानि कुरुप्रवीर
stoṣyāmi devair ṛṣibhiś ca juṣṭaśaktyā guhaṃ nāmabhir aprameyam | ṣaḍānanaṃ śaktidharaṃ suvīraṃ nibodha caitāni kurupravīra ||
มารกัณฑेयกล่าวว่า “เราจักสรรเสริญ ‘คุหะ’ ผู้หาประมาณมิได้ ผู้ซึ่งฤทธานุภาพเป็นที่นอบน้อมของเหล่าเทพและฤๅษี โดยอัญเชิญพระองค์ด้วยพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงมีหกพักตร์ ทรงถือศัสตรา ‘ศักติ’ และทรงเป็นวีรบุรุษผู้กล้าหาญยิ่ง โอ้ยอดแห่งวงศ์กุรุ จงตั้งใจฟังเถิด”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes devotional praise (stuti) through sacred names: the divine is described as immeasurable, yet approachable through reverent invocation, and such praise is presented as a worthy act endorsed by gods and seers.
Mārkaṇḍeya announces that he will recite a hymn praising Guha (Skanda/Kārttikeya), characterized as six-faced and spear-bearing, and he urges the Kuru hero to listen carefully to the forthcoming names and praises.