Shloka 9
Draupadī’s Instruction on Marital Conduct and Household Discipline (चित्तग्रहण-उपदेश)
देवानां वह हव्यं त्वमहं वीर सुदुर्बल: । अथ त्वं गच्छ मध्वक्ष॑ प्रियमेतत् कुरुष्व मे,वीर! तुम देवताओंके पास उनका हविष्य पहुँचाओ। मैं अत्यन्त दुर्बल हो गया हूँ। अब केवल तुम्हीं अग्निपदपर प्रतिष्ठित हो जाओ और मेरा यह प्रिय कार्य सम्पन्न करो”
devānāṁ vaha havyaṁ tvam ahaṁ vīra sudurbalaḥ | atha tvaṁ gaccha madhv-akṣa priyaṁ etat kuruṣva me vīra ||
มารกัณฑेयกล่าวว่า “โอ้วีรบุรุษ จงนำหวิษยะ—เครื่องบูชาที่กำหนดไว้สำหรับเหล่าเทพ—ไปเถิด เราอ่อนแรงยิ่งนักแล้ว เพราะฉะนั้น โอ้ผู้มีนัยน์ตาหวานดุจน้ำผึ้ง จงไปบัดนี้และทำกิจอันเป็นที่รักของเราให้สำเร็จ—จงทำภารกิจอันพึงปรารถนานี้ให้ลุล่วงเถิด โอ้ผู้กล้า”
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as faithful service: when an elder or ascetic becomes incapable, a capable hero should take up the entrusted sacrificial duty. It frames ethical action as fulfilling a righteous request with humility and reliability.
Mārkaṇḍeya, weakened and unable to proceed himself, instructs a heroic figure—addressed affectionately as “honey-eyed”—to carry the sacrificial oblation to the gods and to complete this task as a personal, valued request.